ใช้ฟรี ไม่ต้องมีบัญชี

เครื่องคิดเลขชุดฟูริเยร์

ประมาณการอนุกรมฟูริเยร์จริงจากตัวอย่างที่มีระยะห่างสม่ำเสมอตลอดช่วงระยะเวลาหนึ่ง เลือกจำนวนฮาร์โมนิคที่จะเก็บ ตรวจสอบค่าสัมประสิทธิ์ และเปรียบเทียบเส้นโค้งที่สร้างขึ้นใหม่กับตัวอย่างของคุณ

ป้อนค่าตัวอย่างที่เว้นระยะเท่ากัน 4–128 ค่า หนึ่งรายการต่อบรรทัดหรือคั่นด้วยเครื่องหมายอัฒภาค อย่าทำซ้ำจุดสิ้นสุด

ใช้หน่วยเวลาที่สอดคล้องกันหนึ่งหน่วย ความถี่เป็นส่วนกลับของช่วงเวลานี้และแสดงต่อหน่วยเวลา

ขีดจำกัดขึ้นอยู่กับจำนวนตัวอย่างเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เกินช่วงความถี่ที่ใช้ได้

นี่เป็นการประมาณตัวอย่างที่มีขอบเขตจำกัด ไม่ใช่เครื่องวิเคราะห์เสียง ตัวอย่างและฮาร์โมนิคเพิ่มเติมสามารถปรับปรุงความพอดีของสัญญาณที่ราบรื่น ความไม่ต่อเนื่องอาจแสดงให้กิ๊บส์เห็นว่าเกินกำลัง ผลลัพธ์ขึ้นอยู่กับการสุ่มตัวอย่างที่สม่ำเสมอและหนึ่งช่วงเวลาที่เลือกอย่างถูกต้อง

ซีรีส์เรียลฟูเรียร์: DC = (1/N)Σxⱼ; aₙ = (2/N)Σxⱼcos(2πnj/N); bₙ = (2/N)Σxⱼsin(2πnj/N); f(t) = DC + Σ[aₙcos(2πnt/T) + bₙsin(2πnt/T)], 0 ≤ t < T.

เครื่องคิดเลขซีรีส์ฟูเรียร์นี้ทำงานอย่างไร

ป้อนค่าที่มีระยะห่างเท่ากัน 4–128 ค่าสำหรับช่วงที่สมบูรณ์หนึ่งช่วง ความยาวช่วง และจำนวนฮาร์มอนิก เครื่องคิดเลขจะประมาณค่าสัมประสิทธิ์ฟูเรียร์จริงด้วยผลรวมที่ไม่ต่อเนื่อง และสร้างสัญญาณใหม่จากฮาร์โมนิกที่เลือก

คำถามที่พบบ่อย

เครื่องคิดเลขซีรีส์ฟูเรียร์นี้ทำงานอย่างไร

ป้อนค่าที่มีระยะห่างเท่ากัน 4–128 ค่าสำหรับช่วงที่สมบูรณ์หนึ่งช่วง ความยาวช่วง และจำนวนฮาร์มอนิก เครื่องคิดเลขจะประมาณค่าสัมประสิทธิ์ฟูเรียร์จริงด้วยผลรวมที่ไม่ต่อเนื่อง และสร้างสัญญาณใหม่จากฮาร์โมนิกที่เลือก

ตัวอย่างของฉันอัปโหลดแล้วหรือยัง

ไม่ การคำนวณและแผนภูมิทำงานในเบราว์เซอร์นี้ ตัวอย่างของคุณไม่ได้อัปโหลดหรือบันทึกโดยเครื่องมือนี้

ส่วนประกอบ DC หมายถึงอะไร

คือค่าเฉลี่ยของกลุ่มตัวอย่างทั้งหมดในช่วงเวลาหนึ่ง อินพุตคงที่จึงมีเฉพาะ DC เท่านั้น โดยมีค่าสัมประสิทธิ์ที่สูงกว่าทั้งหมดเท่ากับศูนย์ภายในพิกัดความเผื่อในการปัดเศษ

ฉันควรใช้ตัวอย่างและฮาร์โมนิคจำนวนเท่าใด

ใช้ตัวอย่างที่สม่ำเสมอเพียงพอเพื่อแสดงรูปคลื่น เครื่องคิดเลขจะจำกัดจำนวนฮาร์มอนิกให้อยู่ในช่วงที่ใช้งานได้ของตัวอย่างเหล่านั้น ฮาร์โมนิคที่มากขึ้นสามารถจับการเปลี่ยนแปลงที่คมชัดยิ่งขึ้น แต่อาจทำให้เกิดการโอเวอร์ชูตเมื่อใกล้จะกระโดด

เหตุใดเส้นโค้งที่สร้างขึ้นใหม่จึงสามารถเกินตำแหน่งใกล้กับการกระโดดได้

อนุกรมฟูริเยร์ที่ถูกตัดทอนสามารถแสดงการแกว่งของ Gibbs รอบความไม่ต่อเนื่อง การเพิ่มจำนวนฮาร์มอนิกจะทำให้บริเวณที่ได้รับผลกระทบแคบลง แต่ไม่ได้กำจัดส่วนที่เกินออกทั้งหมด